Møte som set spor
Kveldsgudsteneste 26.aug 2018. Bibeltekst 1.Kor.3,4-11

Møte som set spor

Publisert 29. August 2018
Han planta gjennom møte som sette spor.  Dei han møtte, sette spor i han.    Fullt opp av ekte møte.  For tru kan bare gro fram gjennom tillit.  Håp oppstår i det truverdig ærlege.  Kjærleik går på empatien sin stiar. 

«Eg planta», seier Paulus.  Kva planta han?  Jau, ein kristen menighet i den mangfoldige og lausslupne storbyen Korint.  Han ga dei evangeliet.  Han vart deira åndelege far.  Paulus planta. Noko som skulle vara.  Det einaste som vert verande til sist.  Han seier det sjølv i slutten av kapittel 13:  «Så vert dei verande desse tre, trua, vona og kjærleiken. Og størst av dei er kjærleiken

Paulus planta ei ny tru, eit levande håp og ein ny etikk basert på kjærleik.  «Alt har eg lov til, men ikkje alt gagnar», seier han til korintarane, for:  «Kjærleiken krenkjer ikkje, søkjer ikkje sitt eige, er ikkje oppfarande, gøymer ikkje på det vonde…»

Hadde ikkje Paulus planta, kva hadde det då vorte av korintarar og andre som treng å leva med trygg tru, forankra håp og eit liv i kjærleik?

Han gjorde det!  I dag prøver me å spørja interessert:  Korleis gjorde han det?

Han seier sjølv litt om det kapittel 2: Då eg kom til dykk, sysken, var det ikkje med meisterskap i talekunst eller visdom eg forkynte Guds mysterium.  2 For eg hadde fastsett at eg ikkje ville vita av noko anna hos dykk enn Jesus Kristus og han krossfest.  3 Veik, redd og skjelvande var eg mellom dykk.

Kjærleik på empatien sine stiar
Kan du sjå han føre deg? Dedikert og skjelvande, frimodig og redd, sterk og svak.  Ein mann som investerte det meste i 2 år. 24/7.  Sikkert kraftfull og inspirerande, men sjølv framhevar han måten å møta menneske på.  Han planta gjennom møte som sette spor.  Dei han møtte, sette spor i han.  Dei han skriv til, har rørt opp både takknemlegheten og tårene hans.  Fullt opp av ekte møte. 
For tru kan bare gro fram gjennom tillit.  Håp oppstår i det truverdig ærlege.  Kjærleik kan ikkje kommanderast, han går på empatien sin stiar. 

Når Gud set spor i menneske og skriv tru, håp og kjærleik inn i hjarta, handlar det om eit møte.  Eit menneske kjenner seg sett, møtt og funnen.  Og den som skal planta så store ting som tru, håp og kjærleik i andre, må gå inn i desse møtene.  Kanskje veik, redd og skjelvande, som Paulus.  I alle fall ha den grunnleggjande holdninga å møta menneske der dei er, vita at du har noko frå Gud å gje og venta til tida er inne.  I mellomtida har me lært og er prega av møtet med den andre.  Noko har gjort inntrykk.  Eg har gjerne fått like mykje som eg får gje.

Møte som set spor
Brit Signe Fuglestad fortel i kveld om sine erfaringar frå møte med menneske i Etiopia:   «Det gjeld om å ta del i dei oppgåvene som dukkar opp og som ein har tru for at ein kan bidra med noko i.»

Det er mi erfaring også frå ein etter kvart lang presteteneste.  Det er møtene som set spor.  Det er å gå inn i livet og utfordringane slik dei møter oss, som er Guds kall, og forbausande ofte er det ferdiglagde gjerningar. 
Er me villige til å la oss utfordra og læra, så er vegen til den andre sitt hjarta så mykje kortare.

Paulus planta. Me får planta.  Det går ikkje utan nærkontakt.  Hånda må leggja frøet i jord og helst ha grave i jorda først.  Ansikt må møta kvarandre. Hender må hjelpa kvarandre.  Erfaringar må delast.  Ei sorg, ein uro, eit tap, eit savn, ei glede, ein mulighet, eit bønnesvar, eit ord og eit dikt og ein song som kunne sei det som ikkje kunne seiast.  For midt i dette kom og kjem Jesus.  Han som vart ein av oss.  Han som set dei djupaste spora, fordi han er det sannaste mennesket, som vart korsfesta for våre sår og reist opp til det einaste håpet som er evig.  Ingen annan grunnvoll kan leggjast enn han, når det er tru, håp og kjærleik som skal plantast.

Så er det eit heilt vilt mysterium at Gud gjev vekst.  Det er hans sak. Men det er visst vår å planta og vatna og gjera det Herren har sett oss til.  Det kan ikkje gå utenom møtene som set spor.  Og der er Jesus!

Arkiv alle preiker
Det er handling som tel!
Bibelteologisk djupdykk til starten av Jesus si siste påske - Matteus 21,1-17
Det er handling som tel!
Frukter frå eit studium med dagar i Jerusalem
Kva er det første Jesus gjer, sin siste påske i Jerusalem? Han har latt seg hylla som Israel sin Messias inn i byen. Nå provoserer han i Israel sitt tempel! Han jagar...
LES MEIR Publisert: 31. Mars 2020
Ein for alle - alle for ein
HelgeGodtNytt fredag før 4.sundag i faste - Johannes 11,45-53
Ein for alle - alle for ein
I desse dagane lever me i ei krise som er og som kjem. Me kan halda oss til den gode kollektive innsatsen: Alle for ein. Me kan gå inn i ei veldig annleis påsketid...
LES MEIR Publisert: 27. Mars 2020
Sårbar og villig
HelgeGodtnytt fredag før Maria budskapsdag 2020 - Lukas 1,26-38
Sårbar og villig
Me har møtt noko me ikkje har erfaringar på. Me stiller på dugnad med 2 meters avstand i land etter land. Det har ei oppside i felles ansvar og enklare liv for mange....
LES MEIR Publisert: 20. Mars 2020
Livsglede og gudskamp
2.sundag i fastetida. Matteus 15,21-28
Livsglede og gudskamp
Ei kvinne som sto utanfor, forankrar alt sitt håp hos Jesus. Med tru og trass gjev ho ikkje opp trua på at Guds omsorg er utan grenser. Ho tviheld på at Jesus ser...
LES MEIR Publisert: 09. Mars 2020
Eitt i kjærleik
Fastelaven 2020 - Johannes 17,20-26
Eitt i kjærleik
Når ulike kyrkjefellesskap er eit forsona mangfold og ikkje bråk og splitting, er det både eit godt vitnesbyrd og gjev mange havner og heimar folk kan finna inn i.
LES MEIR Publisert: 26. Februar 2020
OM PRESTEN SI VERD...
Med ujamne mellomrom blir preiker i gudstenesta lagt ut på denne sida.

Det forkynte gudsordet har størst kraft og relevans når det er ferskvare i kyrkjefellesskapet.

Men om enkeltpersonar og grupper i kyrkjelyden vil reflektera eller samtala om tekst og preike i ettertid, så kan det vera til hjelp for å leva med Gud i kyrkjeåret sin rytme.

- Stein Ødegård

- DEN OPNE FAMNS KYRKJE

Ei kyrkje for gode relasjonar, raus i sitt mangfald, tydeleg i si retning
Powered by Cornerstone