Det varme fellesskapet
Kveldsgudsteneste 23.04.2017. Joh.21,1-14

Det varme fellesskapet

Av: Stein Ødegård
Publisert 24. April 2017
Nattestrev. Då morgonen kom, var ingenting forandra, bortsett frå at hovudet verka, augene var tunge og geispinga aldri ville gje seg.

Det varme fellesskapet som kyrkja skulle vera, er ikkje alltid varmt. Eller lyst og håpsprega.  Eller fullt av gode resultat og erfaringar.

”Den natta fekk dei ikkje noko”….
Eit fellesskap i same båt med garn i sjøen og masse spørsmål i hovudet om kva nå.  Etter påsken.  Etter år med Jesus. Etter ei tom grav. ”Den natta fekk dei ikkje noko”….

Ikkje dei heller?  Ingen god opplevelse. Nattestrev uten uttelling.  Kven har ikkje kjent snev av sånt strev?  Me la ikkje ut på arbeid, me låg i senga og tumla med problem som slettes ikkje kunne løysast der og då.  Då morgonen kom, var ingenting forandra, bortsett frå at hovudet verka, augene var tunge og geispinga aldri ville gje seg. 

Bekymringane har - som meisteren seier - aldri kunna leggja ein alen til livslengda.  Eller som ein annan seier: ”Bekymringer er som babyer, jo mer man kjæler for dem, desto bedre trives de.”

Nattestrev
Nattestrev tappar bare for krefter som søvn og kvile kunne gitt.  Så slår me blikket ned, krummar nakken mot nok ein dag, spenner musklar, både indre og ytre, for å klara det som skulle ha vore dagens gode strev på toppen av natta sine plagar.

Det gode livet som trua skulle gje og det varme fellesskapet som kyrkja skulle vera, er ikkje alltid lyst og varmt og resultatfullt.  Men det trengs. 

For dei søvnlause nettene er det så mange av.  Akkurat der me bur. Hos nokre me kjenner. Strev som ikkje lukkast.  Sorg som ikkje vil ta slutt.  Ensomhet som ikkje finn ei hånd å halda i. Depresjon som legg seg som ei mørk natt over heile døgnet.  Angst som snører hjarta utan at tanken forstår.  Rus og piller som døyv og drep.   

Kva skal me med ei kyrkje?
Kyrkja må vera ein Jesus som står der på stranda og tek netter inn i ein heilt ny dag. Kyrkja må vera eit fellesskap som handlar på Jesus sitt oppdrag og får ei not å dra i land.  Kyrkja må vera eit bål der du kan varma deg, få mat, så trygt at enkeltpersonar kan tas til side og få tilgitt sviket sitt og fornya håpet og livsmeininga si, slik det vart for Peter etter måltidet.

Kyrkja er det varme fellesskapet som oppdaga og vitnar om at Jesus lever og er der, både i mørke netter og heilt vanleg kvardagar. Det er ikkje nødvendig å mestra tilværelsen.  Det hjelper fælt å kjenna tilværelsen sin Mester.

I ei forteljing med mykje symbolikk høyrer me ord om det store oppdraget, om dei mange som skal nås, om nota som skal full til lands.  Men det er ikkje i vårt ensomme strev, med spente musklar og krum nakke.  Det er som fellesskap som trur på han som utgjer den store forskjellen, eit fellesskap som oppdagar:  ”Det er Herren!”

Det gjekk bare seint opp for dei. Og Johannesevangeliet har tatt oss også på kornet når det skildrar kor nølande, kor forsiktige, kor sjenerte og usikre me er når me anar og merkar at Jesus er så mykje nærare enn me ofte vågar å tru.  Ingen våga å spørja, men dei visste og ante og Peter tok på seg kappa i respekt før han heiv seg i vatnet. 

I dag får me koma til det måltidet Jesus har gjort istand for oss.  Brød og vin med løfte om at der er Jesus til stede, sterkere og betre enn nokon annan plass.  Der får me hjelp til å oppdaga han. Kjenna at me er ein del av eit fellesskap som er stort og viktig. 

Og me kan be:  Jesus, la fellesskapet vårt vera varmt.  Så me er din stemme, di hånd og din fot, di kyrkje som kan vera der det trengs, og ta vonde netter inn i ein ny dag med meining og håp.  

Arkiv alle preiker
Det er handling som tel!
Bibelteologisk djupdykk til starten av Jesus si siste påske - Matteus 21,1-17
Det er handling som tel!
Frukter frå eit studium med dagar i Jerusalem
Kva er det første Jesus gjer, sin siste påske i Jerusalem? Han har latt seg hylla som Israel sin Messias inn i byen. Nå provoserer han i Israel sitt tempel! Han jagar...
LES MEIR Publisert: 31. Mars 2020
Ein for alle - alle for ein
HelgeGodtNytt fredag før 4.sundag i faste - Johannes 11,45-53
Ein for alle - alle for ein
I desse dagane lever me i ei krise som er og som kjem. Me kan halda oss til den gode kollektive innsatsen: Alle for ein. Me kan gå inn i ei veldig annleis påsketid...
LES MEIR Publisert: 27. Mars 2020
Sårbar og villig
HelgeGodtnytt fredag før Maria budskapsdag 2020 - Lukas 1,26-38
Sårbar og villig
Me har møtt noko me ikkje har erfaringar på. Me stiller på dugnad med 2 meters avstand i land etter land. Det har ei oppside i felles ansvar og enklare liv for mange....
LES MEIR Publisert: 20. Mars 2020
Livsglede og gudskamp
2.sundag i fastetida. Matteus 15,21-28
Livsglede og gudskamp
Ei kvinne som sto utanfor, forankrar alt sitt håp hos Jesus. Med tru og trass gjev ho ikkje opp trua på at Guds omsorg er utan grenser. Ho tviheld på at Jesus ser...
LES MEIR Publisert: 09. Mars 2020
Eitt i kjærleik
Fastelaven 2020 - Johannes 17,20-26
Eitt i kjærleik
Når ulike kyrkjefellesskap er eit forsona mangfold og ikkje bråk og splitting, er det både eit godt vitnesbyrd og gjev mange havner og heimar folk kan finna inn i.
LES MEIR Publisert: 26. Februar 2020
OM PRESTEN SI VERD...
Med ujamne mellomrom blir preiker i gudstenesta lagt ut på denne sida.

Det forkynte gudsordet har størst kraft og relevans når det er ferskvare i kyrkjefellesskapet.

Men om enkeltpersonar og grupper i kyrkjelyden vil reflektera eller samtala om tekst og preike i ettertid, så kan det vera til hjelp for å leva med Gud i kyrkjeåret sin rytme.

- Stein Ødegård

- DEN OPNE FAMNS KYRKJE

Ei kyrkje for gode relasjonar, raus i sitt mangfald, tydeleg i si retning
Powered by Cornerstone